السيد ابن طاووس ( مترجم : نجفى )
18
التشريف بالمنن في التعريف بالفتن ( الملاحم والفتن في ظهور الغائب المنتظر ( ع ) ) ( فتنه و آشوبهاى آخر الزمان ) ( فارسى )
آنها پوشيده و نامعلوم ، موهاى آنها نظير موى زنها نرم و سست ، تا اينكه بين آنها اختلاف واقع شود ، بعد از آن ، خدا حق را بهر كه بخواهد ميدهد . ( باب سى و ششم : ) حفصه زوجهء رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله از آن حضرت روايت كرده كه فرمود : وقتى كه شنيديد مردمى از طرف مشرق مىآيند كه داراى ، رأى نيكوئى هستند و مردم از هيبت و هيكل آنها تعجب ميكنند قيامت شما فرا رسيده است . ( باب سى و هفتم : ) احمد بن عيسى ميگويد : بعد از هلاك بنى اميه جالب وحش مىآيد و خدا از چهار گوشهء جهان ، اهل زمين را بسوى او ميفرستد كه اين امت را بوسيلهء او عذاب كند . ( باب سى و هشتم : ) حذيفة بن يمان ميگويد : مردى از طرف مشرق خارج مىشود و مردم را بسوى آل محمّد صلى اللَّه عليه و آله دعوت مىكند در صورتى كه او دورترين مردم است بآل محمّد صلى اللَّه عليه و آله علامتهاى سياهى نصب مىكند كه اول آنها نصرت و آخر آنها كفر است ، پستترين افراد عرب و غلامهاى زر خريدى كه از اطراف آفاق جمع شدهاند تابع او خواهند شد علامت آنها سياهى است و دين آنها شرك است و بيشتر آنها خدع خواهند بود گفتم : خدع يعنى چه ؟ ! گفت : يعنى ختنه نشده . آنگاه حذيفه به ابن عمر گفت : تو زمان آن مرد را درك نخواهى كرد ، عبد اللَّه بن عمر گفت : ولى خبر مىدهم كه بعد از من فتنهاى